ଡାଇବେଟିସକୁ ପ୍ରାୟତଃ କେବଳ ବ୍ଲଡ୍ ସୁଗାର ରୋଗ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଏହା ଧୀରେ ଧୀରେ ଶରୀରର ଅନେକ ଅଂଶକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇପାରେ। ଏହା କେବଳ ଆଖି, କିଡନୀ କିମ୍ବା ହାର୍ଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ହାଡ଼ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ। ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ, ଡାଇବେଟିସ ପୀଡିତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିବାର ଆଶଙ୍କା ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଥାଏ। ଡାଇବେଟିସ ରୋଗୀଙ୍କ ହାଡ଼ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଏ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ନମନୀୟତା ଏବଂ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ କରେ। ହାଡ଼ର ଏହି ଦୁର୍ବଳତା ବାହାରୁ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଭିତରେ ସେମାନଙ୍କର ଗଠନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରେ। ଏହି କାରଣରୁ ସାମାନ୍ୟ ଆଘାତ ମଧ୍ୟ ଏକ ଗୁରୁତର ଭଙ୍ଗା ହୋଇପାରେ।
ଟାଇପ୍-୧ ଏବଂ ଟାଇପ୍-୨ ଡାଇବେଟିସ ଉଭୟ ହାଡ଼କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରେ, କିନ୍ତୁ ଟାଇପ୍-୧ ଡାଇବେଟିସରେ ଏହି ବିପଦ ଅଧିକ ଥାଏ କାରଣ ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥାଏ।
ବ୍ଲଡ୍ ସୁଗାର ଅସନ୍ତୁଳନ : ଯେତେବେଳେ ଶରୀରରେ ବ୍ଲଡ୍ ସୁଗାର ସ୍ତର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକ ରହିଥାଏ, ଏହା ହାଡ଼ କୋଷଗୁଡ଼ିକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ।
ଇନସୁଲିନର ଭୂମିକା : ଇନସୁଲିନ୍ କେବଳ ସୁଗାରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ ନାହିଁ, ବରଂ ହାଡ଼ ଗଠନରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ମଧୁମେହରେ ଇନସୁଲିନର ଅଭାବ କିମ୍ବା କୌଣସି ପ୍ରଭାବ ହାଡ଼କୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ।
ସ୍ନାୟୁ ଏବଂ ଆଖି ଉପରେ ପ୍ରଭାବ : ମଧୁମେହ ଶରୀରର ସ୍ନାୟୁଗୁଡ଼ିକୁ ଦୁର୍ବଳ କରିଦିଏ, ଯାହା ସନ୍ତୁଳନ ହରାଇପାରେ ଏବଂ ପଡ଼ିଯିବାର ଆଶଙ୍କା ବଢ଼ାଇଥାଏ। ଏହି ପଡ଼ିଯିବା ଦ୍ଵାରା ଭଗ୍ନ ହୋଇପାରେ।
କେଉଁ ଅଂଶଗୁଡ଼ିକ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ?
ଡାଇବେଟିସ ରୋଗୀଙ୍କ ନିତମ୍ବ, ମେରୁଦଣ୍ଡ ଏବଂ ହାତ ଏବଂ ଗୋଡର ହାଡ଼ରେ ଭଗ୍ନ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥାଏ। କେତେକ ସମୟରେ କୌଣସି ଗୁରୁତର ଆଘାତ ବିନା ହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିପାରେ।
ପ୍ରତିରୋଧକ ବ୍ୟବସ୍ଥା : ବ୍ଲଡ୍ ସୁଗାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖନ୍ତୁ, ପ୍ରତିଦିନ ସୁଗାର ଯାଞ୍ଚ କରନ୍ତୁ ଏବଂ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ପାଳନ କରନ୍ତୁ।
ହାଡ଼କୁ ମଜବୁତ ରଖିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟରେ କ୍ୟାଲସିୟମ ଏବଂ ଭିଟାମିନ ଡି ସାମିଲ କରନ୍ତୁ। ପ୍ରତିଦିନ ହାଲୁକା ବ୍ୟାୟାମ କରନ୍ତୁ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ହାଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ସକ୍ରିୟ ରହିବ। ରାତିରେ ରାସ୍ତା ଭଲ ଆଲୋକିତ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏପରି ଛୋଟ ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ସାହାଯ୍ୟ କରେ।
