ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ୧୮ଟି ମହାପୁରାଣ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ। ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥା ଏବଂ ଆତ୍ମାର ଯାତ୍ରା ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏହା ଜୀବନକୁ ଧାର୍ମିକ ଭାବରେ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ନୀତିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ ଯେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ କର୍ମ ଆଧାରରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ କ’ଣ ହେବେ।
ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁମାନେ ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଜୀବନ ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାଆନ୍ତି। ତଥାପି, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ନର୍କକୁ ଯାଆନ୍ତି। ତେଣୁ, ଆସନ୍ତୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଯେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ।
ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ବର୍ତ୍ତମାନର ଜୀବନ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ। ସେହିପରି, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ବର୍ତ୍ତମାନର କର୍ମ ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ।
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ପକ୍ଷୀ ରାଜା ଗରୁଡ଼ଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝାଇ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କରନ୍ତି ସେମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କେବଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରିବେ ନାହିଁ, ବରଂ ସେମାନଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନ ମଧ୍ୟ ବହୁତ ଯନ୍ତ୍ରଣାଦାୟକ ହେବ।
ଏପରି ଲୋକମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ଶାଗୁଣା ହୋଇଯାଆନ୍ତି: ସନାତନ ଧର୍ମରେ, ବନ୍ଧୁତାକୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ତଥାପି, ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁମାନେ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ ବନ୍ଧୁତା ଗଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁତାର ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଭବିଷ୍ୟତ ଅନ୍ଧକାରର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ। ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ଠକେ, ଆର୍ଥିକ କ୍ଷତି କରେ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସକୁ ବିଶ୍ୱାସଘାତକତା କରେ, ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜନ୍ମରେ ଏକ ଶାଗୁଣା ଭାବରେ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ପାଏ।
ଶାଗୁଣା ହେବା ପରେ, ବ୍ୟକ୍ତି କେବଳ ମୃତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପଚା ମାଂସ ଖାଇ ବଞ୍ଚିଥାଏ। ଏହି ଦଣ୍ଡ ଏହାର ପ୍ରତୀକ ଯେ, ଯେପରି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଜୀବନରେ ଖରାପ କାମ କରିଥିଲା, ସେହିପରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ମଧ୍ୟ ମଇଳା ଖାଇ ବଞ୍ଚିବାକୁ ପଡିବ।
